تو می‌روی و نمی‌رود قرارم از تو

تو می‌روی و نمی‌رود قرارم از تو
زین بیش صبوری که نباشد کارم از تو
چندان به دل شکسته‌ام پیکانی
کاین جا نرسد به هیچ دشواری از تو
هر روز به کوی تو ز بیداد روم
فریاد ز جور تو که بی‌داد از تو
از دست تو پای من از آن شد شادم
بیچاره شدم در ره عشق از تو
روزی که غمت قدم به منزل بنهادم
فریاد ز جور تو که بی‌دادا ز تو
چون سایه به کوی تو فتادم همه عمر
در خاک فتادم در ره عشق از تو