آدمی 2قلب دارد

آدمی 2قلب دارد
قلبی که ازبودنش باخبراست وقلبی که از حضورش بی خبر
قلبی که ازآن باخبراست همان قلبیست که درسینه می تپد
همان که گاهی میشکند
گاهی می گیردوگاهی میسوزد
گاهی سنگ میشودوسخت وسیاه
وگاهی هم ازرست می رود
بااین دل است که عاشق میشویم
بااین دل است که دعامیکنیم
باهمین دل است که نفرین میکنیم
وگاهی وقتها هم کینه می ورزیم اماقلب دیگری هم هست که ازبودنش بی خبریم
این قلب اما درسینه نمی تپد
وبه جای اینکه بتپد...می وزدومی باردومی تابد
این قلب نه میشکند...نه میسوزد ونه می گیرد
سیاه وسنگ هم نمیشود...ازدست هم نمی رود
زلال است وجاری...مثل رود نسیم
وآنقدرسبک که هیچ وقت هیچ جا نمی ماند
بالا میرود...بالا میرود بین زمین وملکوت می رقصد
این همان قلبیست که وقتی تونفرین میکنی اودعا میکند
وقتی توبدمیگویی وبیزاری او عشق می ورزد
وقتی تومی رنجی او میبخشد
این قلب کارخودش رامیکند...نه به احساسات کاری دارد نه به تعلقات
نه به آنچه میگویی نه به انچه میخواهی
وآدمها به خاطر همین دوست داشتنی اند
به خاطرقلب دیگرشان
به خاطرقلبی که ازبودش بی خبرن...