خدمتکارمن

خدمتکارمن
پارت32
درحال رانندگی بود و دازای همچنان توی بغلش بود
_راستی دازای
+هوم
_موهات چقدر بلند شده وقتی رفتی بلندتر شده
+اوهوم خب تو گفته کوتاهش ن نکنم منم نکردم
چویا خنده ای کرد
_ببینم این لباسم که من تولدت بهت داده بودم
+اوهوم منم گفتم موقع اومدن چی بهتره از این که بپوشم لباسی که تو دادی بهم
چویا خنده ای کرد و به رانندگی ادامه داد و دازای توی بغلش موند
+چویا داریم کجا میریم؟
_خودت میفهمی
+بگو دیگه اذیت نکن
_الان می‌رسیم صبرکن
+باشه ددی
_آفرین دا...صبرکن چی گفتی به من
+هیچی هیچی
_ببینمت دازای
+نمیخوام
_باشه پس منم نمی‌برم اونجا که اینقدر دوسش داری
سرشو بالا آورد و قیافش نمایان شد که سرخ شده بود
+نگو که میخوای منو ببری اونجا
_دقیقا میخوام ببرمت اونجا و درضمن چرا اینقدر سرخ شدی
+خ..خب بیخیالش کی میرسیم
_الاناس برسیم صبرکن یه کم
+باشه راستی چویا
_جونم
+تو این پنج سال با ماریا رفتارت چجوری بود
دازای فقط یه سوال پرسید ولی چویا کاری کرد که بشیمون بشه
با صدای بلندی که دازای به خودش لرزید داد زد
_خفه شو دازای نمیخوام اسم اون هرزه رو بفمم
+با...باشه
و آروم توی بغلش رفت ولی ناراحت شده بود که چرا سرش داد زده بود