تو زنی عادی نیستی

تو زنی عادی نیستی
تو خود ِ حیرتی
گمانی!
در آنچه می خواهد به ناگاه فرا رسد.
چگونه در لحظه ی کشف و الهام
آب از دل ِ سنگ بیرون می آوری ؟
چگونه با تکان ِ مژه ای
ماه تنها را هزار هلال می کنی ؟