برف های هفت سالگی ام را

برف های هفت سالگی ام را
به خاطر صبح هایش
با صدای پدر دوست داشتم
' بیدار شو ببین که چه برفی می آید '

برف های ده سالگی ام را
به خاطر آدم برفی هایش

برف های چهارده سالگی ام را
برای اخبار
شبانگاهی , برای تعطیلی هایش

برف های بیست سالگی ام را
درست به خاطر ندارم
روزهایی تار
سرگردان میان فکرهای یخ زده و امیدهای موهوم


برف های ,,,,, سالگی ام را
زودتر از اینها باید فراموش کنم
برایم هیچ چیز ندارند
فقط سرما…
فقط سرما...