سال هاست
سال هاست
دیوارها را برداشته اند
و به جایشان
پنجره هایی به بزرگی نبودنت
بی هیچ پرده ای گذاشته اند
من
پر مشغله ترین آدم روی زمینم
شده ام نیمکت...
کنار پنجره می نشینم و
چشم می دوزم به انتهای خیابان
و زل می زنم
به همه آدم هایی
که از دور
انگار "تو" هستند..!
دیوارها را برداشته اند
و به جایشان
پنجره هایی به بزرگی نبودنت
بی هیچ پرده ای گذاشته اند
من
پر مشغله ترین آدم روی زمینم
شده ام نیمکت...
کنار پنجره می نشینم و
چشم می دوزم به انتهای خیابان
و زل می زنم
به همه آدم هایی
که از دور
انگار "تو" هستند..!
- ۱.۳k
- ۱۹ دی ۱۳۹۴
دیدگاه ها (۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط