میروم تا که فراموش کنم چشم تو را

می‌روم تا که فراموش کنم چشم تو را
می‌روم تا که در آغوش کشم یاد تو را

و هوای هوس وصل تو را، خواب تو را
و نگاهت که جهان است و جهان در نگهت

شود آیا که فراموش کنم چشم تو را
تا بسوزم و کنم خاک، غزل‌های تو را

تو حریفی و خزان بود که پایان من است
سوگ باران و بهاران همه آواز من است