از حالم می‌پرسی؟

از حالم می‌پرسی؟

شبیه به شمع‌دانیِ پیری‌ام که بدون ریشه روی خاک مانده!!! کوچکترین چیزی رنجیده‌ام می‌کند و به کمترین ضربه‌ای نمی‌شکنم؛
می‌افتم و تمام می‌شوم!!!
انگار ناملایمتی و آشوب بسیاری پشت‌سر گذاشته‌ام و بیش از توانم تحمل کرده‌ام و به نقطه‌ای رسیده‌ام که نباید می‌رسیدم...