بسم الله الرحمن الرحیم
بسم الله الرحمن الرحیم
قسمت اول :
میدانید چرا به جبر یا به اختیار حرکت میکنیم؟ می دانید چرا به دنبال چیزی می رویم؟ میدانید چرا کاری انجام می دهیم؟
علت اصلی این است که آدمی از یک سو هستی و کمال محض نیست، پس نیازمند است؛ و از سویی دیگر عاشق کمال آفریده شده است.این نیاز و این میلِ به برطرف کردن آن، که به مثابۀ رسیدن به کمال می باشد، سبب میشود که آدمی حرکت کند و کاری انجام دهد.
در واقع میتوان گفت: شناخت مقدمه است، اما هدف نیست، بلکه هدف رسیدن به محبوب است. انسان به دنبال محبوبش میرود، نه معروفش شناخته شدهاش.
این یک قاعدۀ کلی است وفرقی نداردکه موضوعش چه باشد. کسی که تشنه یا گرسنه است، نیاز به نوشیدن یا خوردن پیدا میکند ورفع این تشنگی یا گرسنگی،برایش رفع نقص و رسیدن به کمال است، لذا به نوشیدن و خوردن میل پیدا میکند، در واقع نسبت به آنها محبت پیدا میکند و همین محبت موتور و انگیزۀ حرکت او برای رسیدن به مقصود میگردد.
بنابر این، چون نیازهای بشر، متعدد، کثیر، متنوع و مستمر میباشد، محبوبهایش نیز کثرت مییابند، مگر آن که همه را در راستای یک هدف غایی قرار دهد.
به عنوان مثال: نوشیدن آب، برای رفع تشنگی و سیرابی است. سیرابی برای جلوگیری از آسیب ونیزرسیدن به سلامتی است. سلامتی بدن، به خاطر حیات و زندگی بهتر و آسودهتر است . اما آخرش چه؟! اگر به مرگ و پوسیدن ختم شود که همه چیز بیمعنی، بیفایده و ناامید کننده میشود!
برای چه علم بیاموزم، برای چه محبت بورزم، برای چه کار و تلاش کنم و ...، که بمیرم و بپوسم؟!؛ اما اگر کسی حقایق را بشناسد، و باور کند که زندگی خوب در دنیا، برای زندگی خوب و جاوید در آخرت است، زندگیاش هدفدار می شود و تمامی محبتهای متعدد او، در یک راستا قرار میگیرند و توحید - وحدت وجودی با هدف گرفتن خداوند سبحان، بندگی و تقرب به او حاصل میگردد.
از این بحث مقدماتی اما لازم، خارج شویم؛ سخن از این بود که نیازها و میلهای مادی و معنوی انسان، بسیار زیاد و متنوع است، پس خواسته هایش نیز بسیار زیاد و متنوع است. ایمان و تقوا می خواهد. علم و توان می خواهد. سلامتی بدن و طول عمر می خواهد. بخشش گناهان را می خواهد. خلاصه آن که اگر مؤمن باشد، هم دنیا و هم آخرت را میخواهد و به پروردگار خود و عالم میگوید:رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً وَ فِي الْآخِرَةِ حَسَنَةً وَ قِنَا عَذَابَ النَّارِ - پروردگارا! به ما در دنيا نيكى عطا كن! و در آخرت نيز نيكى مرحمت فرما! و ما را از عذابِ آتش نگاه دار .(سوره بقره آیه 201)(ادامه دارد...)
قسمت اول :
میدانید چرا به جبر یا به اختیار حرکت میکنیم؟ می دانید چرا به دنبال چیزی می رویم؟ میدانید چرا کاری انجام می دهیم؟
علت اصلی این است که آدمی از یک سو هستی و کمال محض نیست، پس نیازمند است؛ و از سویی دیگر عاشق کمال آفریده شده است.این نیاز و این میلِ به برطرف کردن آن، که به مثابۀ رسیدن به کمال می باشد، سبب میشود که آدمی حرکت کند و کاری انجام دهد.
در واقع میتوان گفت: شناخت مقدمه است، اما هدف نیست، بلکه هدف رسیدن به محبوب است. انسان به دنبال محبوبش میرود، نه معروفش شناخته شدهاش.
این یک قاعدۀ کلی است وفرقی نداردکه موضوعش چه باشد. کسی که تشنه یا گرسنه است، نیاز به نوشیدن یا خوردن پیدا میکند ورفع این تشنگی یا گرسنگی،برایش رفع نقص و رسیدن به کمال است، لذا به نوشیدن و خوردن میل پیدا میکند، در واقع نسبت به آنها محبت پیدا میکند و همین محبت موتور و انگیزۀ حرکت او برای رسیدن به مقصود میگردد.
بنابر این، چون نیازهای بشر، متعدد، کثیر، متنوع و مستمر میباشد، محبوبهایش نیز کثرت مییابند، مگر آن که همه را در راستای یک هدف غایی قرار دهد.
به عنوان مثال: نوشیدن آب، برای رفع تشنگی و سیرابی است. سیرابی برای جلوگیری از آسیب ونیزرسیدن به سلامتی است. سلامتی بدن، به خاطر حیات و زندگی بهتر و آسودهتر است . اما آخرش چه؟! اگر به مرگ و پوسیدن ختم شود که همه چیز بیمعنی، بیفایده و ناامید کننده میشود!
برای چه علم بیاموزم، برای چه محبت بورزم، برای چه کار و تلاش کنم و ...، که بمیرم و بپوسم؟!؛ اما اگر کسی حقایق را بشناسد، و باور کند که زندگی خوب در دنیا، برای زندگی خوب و جاوید در آخرت است، زندگیاش هدفدار می شود و تمامی محبتهای متعدد او، در یک راستا قرار میگیرند و توحید - وحدت وجودی با هدف گرفتن خداوند سبحان، بندگی و تقرب به او حاصل میگردد.
از این بحث مقدماتی اما لازم، خارج شویم؛ سخن از این بود که نیازها و میلهای مادی و معنوی انسان، بسیار زیاد و متنوع است، پس خواسته هایش نیز بسیار زیاد و متنوع است. ایمان و تقوا می خواهد. علم و توان می خواهد. سلامتی بدن و طول عمر می خواهد. بخشش گناهان را می خواهد. خلاصه آن که اگر مؤمن باشد، هم دنیا و هم آخرت را میخواهد و به پروردگار خود و عالم میگوید:رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً وَ فِي الْآخِرَةِ حَسَنَةً وَ قِنَا عَذَابَ النَّارِ - پروردگارا! به ما در دنيا نيكى عطا كن! و در آخرت نيز نيكى مرحمت فرما! و ما را از عذابِ آتش نگاه دار .(سوره بقره آیه 201)(ادامه دارد...)
- ۵۵
- ۱۰ تیر ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط