بسم الله الرحمن الرحیم
بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت اول :
گناه است، یعنی خلاف سنت الهی، نظام آفرینش، نقشه راه و بایدها و نبایدهای الهی جهت رشد و کمال و تقرب به او می باشد. گناه ، یعنی : عصیان و نافرمانی او.
آیا بدون برخوردای از مال، میتوانید نیازهای زندگی را تأمین کنید - به نیازمندان یاری رسانید - یتیمداری کنید - انفاق و صدقه داشته باشید - به حج و زیارات مشرف گردید و در عرصه های گوناگون جهادی شرکت نمایید؟!
مهم است که مقولۀ محبّت، به چه معنا و از چه منظری مورد بررسی و بحث قرار میگیرد.
محبّت، هدف را تعیین میکند و آدمی را به سوی محبوب می کشاند، لذا منشأ انگیزه ومحرکۀ موتور حرکت، همان محبّت میباشد.
شناخت - معرفت، مقدمه هست، اما آدمی خیلی چیزها را میشناسد که به سمتشان نمیرود، و برخی از شناخت ها، خود سبب دوری می گردند، مانند شناخت ابلیس لعین و یا سایر شیاطین جنّ و انس، و یا شناخت دشمنان، خطرات و مضرات.
بنابراین، آدمی هر کسی که باشد، در نهایت به سوی محبوبش آن چه دوست دارد میرود، نه به سوی معروفش شناخته شدههایش.
انسان دارای دو بُعد روحی و طبیعی است و در این جهان طبیعی، با بدنی طبیعی- مادی زندگی میکند؛ و آن چه انجام میدهد، همه با همین بدن مادی و طبیعی است و شکل فیزیکی دارد. حتی امور معنوی نیز از این قاعده مسثنا نمیباشند؛ چنان که مطالعه برای کسب علم، و یا عبادت برای رشد، کمال و قرب به خداوند متعال نماز، روزه ... جهاد نیز با بدن مادی و در همین طبیعت انجام می پذیرد.
بنابراین، باید محبت به دنیا و متاعش - مال در وجود هر کسی سرشته شده باشد که آدمی به آنها رغبت نشان دهد - جهت رسیدن و دستیابی تلاش نماید - از آنها بهرههای مادی و معنوی ببرد، و اگر عاقل باشد، آنها را وسیله رشد و تکامل روحی خود بنماید.
پس، محبت به متاع دنیا را نیز خداوند متعال، در وجود آدمی نهادیه کرده است و گریزی از آن نیست، چنان که فرمود: زُيِّنَ لِلنَّاسِ حُبُّ الشَّهَوَاتِ مِنَ النِّسَاءِ وَالْبَنِينَ وَالْقَنَاطِيرِ الْمُقَنْطَرَةِ مِنَ الذَّهَبِ وَالْفِضَّةِ وَالْخَيْلِ الْمُسَوَّمَةِ وَالْأَنْعَامِ وَالْحَرْثِ ذَلِكَ مَتَاعُ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَاللَّهُ عِنْدَهُ حُسْنُ الْمَآبِ - محبّت امور مادى، از زنان و فرزندان و اموال هنگفت از طلا و نقره و اسبهاى ممتاز و چهارپايان و زراعت، در نظر مردم جلوه داده شده است؛ تا در پرتو آن، آزمايش وتربيت شوند؛ ولى اينها در صورتى كه هدف نهايى آدمى را تشكيل دهند، سرمايۀ زندگى پست مادى است؛ و سرانجام نيك و زندگىِ والا و جاويدان، نزد خداست.(سوره آل عمران آیه 14)(ادامه دارد...)
پاسخ قسمت اول :
گناه است، یعنی خلاف سنت الهی، نظام آفرینش، نقشه راه و بایدها و نبایدهای الهی جهت رشد و کمال و تقرب به او می باشد. گناه ، یعنی : عصیان و نافرمانی او.
آیا بدون برخوردای از مال، میتوانید نیازهای زندگی را تأمین کنید - به نیازمندان یاری رسانید - یتیمداری کنید - انفاق و صدقه داشته باشید - به حج و زیارات مشرف گردید و در عرصه های گوناگون جهادی شرکت نمایید؟!
مهم است که مقولۀ محبّت، به چه معنا و از چه منظری مورد بررسی و بحث قرار میگیرد.
محبّت، هدف را تعیین میکند و آدمی را به سوی محبوب می کشاند، لذا منشأ انگیزه ومحرکۀ موتور حرکت، همان محبّت میباشد.
شناخت - معرفت، مقدمه هست، اما آدمی خیلی چیزها را میشناسد که به سمتشان نمیرود، و برخی از شناخت ها، خود سبب دوری می گردند، مانند شناخت ابلیس لعین و یا سایر شیاطین جنّ و انس، و یا شناخت دشمنان، خطرات و مضرات.
بنابراین، آدمی هر کسی که باشد، در نهایت به سوی محبوبش آن چه دوست دارد میرود، نه به سوی معروفش شناخته شدههایش.
انسان دارای دو بُعد روحی و طبیعی است و در این جهان طبیعی، با بدنی طبیعی- مادی زندگی میکند؛ و آن چه انجام میدهد، همه با همین بدن مادی و طبیعی است و شکل فیزیکی دارد. حتی امور معنوی نیز از این قاعده مسثنا نمیباشند؛ چنان که مطالعه برای کسب علم، و یا عبادت برای رشد، کمال و قرب به خداوند متعال نماز، روزه ... جهاد نیز با بدن مادی و در همین طبیعت انجام می پذیرد.
بنابراین، باید محبت به دنیا و متاعش - مال در وجود هر کسی سرشته شده باشد که آدمی به آنها رغبت نشان دهد - جهت رسیدن و دستیابی تلاش نماید - از آنها بهرههای مادی و معنوی ببرد، و اگر عاقل باشد، آنها را وسیله رشد و تکامل روحی خود بنماید.
پس، محبت به متاع دنیا را نیز خداوند متعال، در وجود آدمی نهادیه کرده است و گریزی از آن نیست، چنان که فرمود: زُيِّنَ لِلنَّاسِ حُبُّ الشَّهَوَاتِ مِنَ النِّسَاءِ وَالْبَنِينَ وَالْقَنَاطِيرِ الْمُقَنْطَرَةِ مِنَ الذَّهَبِ وَالْفِضَّةِ وَالْخَيْلِ الْمُسَوَّمَةِ وَالْأَنْعَامِ وَالْحَرْثِ ذَلِكَ مَتَاعُ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَاللَّهُ عِنْدَهُ حُسْنُ الْمَآبِ - محبّت امور مادى، از زنان و فرزندان و اموال هنگفت از طلا و نقره و اسبهاى ممتاز و چهارپايان و زراعت، در نظر مردم جلوه داده شده است؛ تا در پرتو آن، آزمايش وتربيت شوند؛ ولى اينها در صورتى كه هدف نهايى آدمى را تشكيل دهند، سرمايۀ زندگى پست مادى است؛ و سرانجام نيك و زندگىِ والا و جاويدان، نزد خداست.(سوره آل عمران آیه 14)(ادامه دارد...)
- ۷۲
- ۲۷ مرداد ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط