خدایا!

خدایا!
میدانی که میدانم چه می کند..
میدانی که دروغ هایش را می دانم، گناهانش را می بینم و این همه را به فراست تو می فهمم و نیک میدانی که بروز نمیدهم گناهانش را و عطوفتم را برایش نمی شمارم..
در ازاء دروغ هایش صدق و در ازاء ناسپاسی هایش محبت فراهم می کنم..
اینها قطره کوچکی است از دریای مهری که تو به من داشته ای و حرفی از کتاب قطوری که تو برایم خوانده ای...!
خدایا..
با من همواره چنین باش که بودی...