ما زنها بد،

ما زنها بد،
مادی گرا،
ما پیچیده و غیر قابل پیش بینی،
ما غر‌غرو
اصلا ما بدترین مخلوق خدا...
میتوانی انکار کنی این واقعیت را که
هر شب قبل از خواب آرزو نکرده ای یک زن را ؟
یک زنِ بدِ مادی گرا که از کلِ دار و ندارِ دنیا تنها تو را میخواهد ؛
زنی پیچیده که پیچیدگیش خلاصه میشود در پیچ و خم تارهای ریخته روی پیشانیش،
همان زنِ غیر قابل پیش‌بینی که ناگهانی‌ترین حرکتش کاشتن بوسه‌ای غیر منتظره روی لبهایت باشد
میتوانی انکار کنی آرزوی داشتنِ زنی را که
جایی بهتر از آغوشت برای گلایه کردن پیدا نمیکند؟؟
میتوانی انکار کنی که
نخواستنی ترین زن جهان هم، روزی آرزوی دست نیافته ی مردی بوده است ...