مگه دست توئه

مگه دست توئه؟
که بذارم برای یه مدت طولانی بری تو خودت و ساکت و
کم‌حرف بشی
و هی خودتو بخوری
و من با این چشمام ببینم که دلتنگی و دلگیریت کِشدارترین عذابِ این دنیاست...
مگه من میذارم کلافگیت از امروز به فردا بکشه؟:)
حالا دیگه فرق کرده همه چی
من که هستم
تو حق نداری حالت بد باشه:)
فقط باید بخندی
و هر دردی‌ام که داری برام بگی
تا برسونمش به لبخند برات...
دیگه تنها نیستیم من و تو ...
دیگه دنیامون منحصر به خودمون نیست ...
دیگه نمیتونیم خودمونو زندونیِ تاریکی و اندوه کنیم
از اینجا به بعد چون آشوبت آشوبمه،
باید برام بگی از هرچی تو دلته تا منم آشوبتو آروم کنم:)
تا منم آشوب که شدم بگم برات که آرومم کنی.
درا رو نبند دیگه رو خودت
دنیات با تمامِ خوب و بدش حالا دنیای منم هست
حواست هست میخوام نذارم بیقرار بمونی؟