دوستان . واقعیتی تلخ را با زبان شعر به

دوستان . واقعیتی تلخ را با زبان شعر به
تصویر کشیده ام , اگر مورد اعتراص شخصی قرار گرفت , ترکش اعتراضش
بی اثر است زیرا از قدیم گفته اند :..... ( حرف حق تلخ است ) و شاید کسی تحمل این تلخی را نداشته باشد...........
با عذر خواهی از همه شما .
=================

((( دنیای مجازی )))


در مجازی : چون که شد مأوای ما .

وای بر امروز و هم فردایِ ما .


بسکه نیرنگ و ریاها , دیده ایم .

از سرایِ واقعی , رَم کرده ایم .


ما دو دنیا داشیم , اوّل فنا .

دوّمی : دارالقراری با بقا .


لیک , دنیایِ مجازی شد پدید .

هم فنا اندر فنا , امّا شدید .


* ای رفیقانِ غریب و آشنا :

عذر می خواهم , ز درگاهِ شما .


در گذشته , روزگاری داشتیم .

عهد و پیمان و قراری داشتیم .


عشق را , دارِ مجازی سلب کرد .

بیهده. , ما را به دامش جلب کرد .


* کودک و پیرو جوان ,گوشی به دست .

همچو غایب , در میانِ جمع هست .


واژه یِ دادش و آبجی ها : دروغ .

زیرِ ماستِ گفته ها , دوغ است دوغ .


امتیازاتش , همه دلخوش کُنَک .

سر به سر : نیرنگ و افسون و کَلَک .


بهرِ قلوه , عدّه ای دل می دهند .

واتسَپ و انواعی از تِل می دهند .


نام ها کذب است و جنسیّت مجاز .

مرد ها با نامِ زن , مشغولِ ناز .


بعضی از زن ها , به نامِ مردها .

عشق می ورزند . با عجز و عَنا .


*** خالقا : بنگر به حالِ زارِ ما .

در مجازی روز و شب شد کارِ ما .


جمله بر دامِ بلا , دل بسته ایم .

چون که از دارِ حقیقی , خسته ایم .


قصرِ دل ها , کلبه یِ اَحزان شده .

مقصدِ این ره , به ترکستان شده .


ای عظیم : از روزگاری بی وفا .

دائما ََ افزون شود , آلامِ ما .

=====================
شاعر= عبدالعظیم عربی از خوزستان .