“شـــکــستم

“شـــکــستم
آنقـــدر آهســـته که صــدای شـکــسـتنم
کســی را آزار ندهد
“من “شکســـــتم
آنقـــدر آهستـــه که صــدای شکـــستنم را
فقط دیوارهای اتاقــم شنیدند
و نـــم پس ندادند
صــدای شکـــستنم را قلـــم و کاغـــذ
شنیدند وشـــعـــر پس دادند
صـــدای شکــستنم را
“خــــــدا “شنید و
سکــــوت جواب داد
می دانــی؟ اهل گریـــه نیستم
فقط” بغــــض” میکنــــم
ایـن سخت تــر از هر چیزیست
بغـــض داشته باشی و بخنـــــدی
خیــــالت راحــــــت
از “درون” شکــســـتم گفتم کــه
صـــدای “شکــــستنم “را
هیچ کــــس نفهــمید!!!!