{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

بچه که بودم شمردن بلد نبودم و فقط بلد بودم دستامو تا جایی

بچه که بودم شمردن بلد نبودم و فقط بلد بودم دستامو تا جایی که می توانستم باز کنم و حد دوست داشتنم را نسبت به مامان و بابا بگم!!
دنیارو هم به اندازه باز شدن دستهام میدیدم نه بیشتر....
ولی حالا میدانم ته دنیا کجاست!!!
آخر دوست داشتن چقدر است!!!
فقط این را میدانم که به اندازه باز شدن دستهای کودکیم دوستتت دارم...
کاش همیشه کودک می ماندیم..
کاش...
. #عکسی_ازدوران_کودکی
دیدگاه ها (۲۳)

#عکاس_خودمبه تو مانند در غربت مانده ای برای وطن مشتاقم...!ای...

#عکاس_خودمتو شعرِ ناتمامے ومنتشنه ےِ سرودنِ | تو | . . . 💚

#عکاس_خودملم یُلامِس قلبی شیئاًأعمقَ منِکهیچ چیز عمیق تر از ...

#عکاس_خودمکاش استادم بمانی تا ابد درسم دهیمیشوم کودن ترین شا...

I'm not jealous part 17با ورود به عمارت مادریم تنها با یک نگ...

وقتی بین بچه هاش فرق می‌گذاشت P²ساعت نزدیکای پنج بود که زنگ ...

🔦𝑺𝒆𝒗𝒆𝒏 𝑫𝒂𝒚𝒔 𝒊𝒏 𝑯𝒂𝒘𝒌𝒊𝒏𝒔 : هفت روز در هاوکینز 🍪𝑷𝒂𝒓𝒕 ¹ : پارت ¹...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط