سهراب ...

سهراب ...
زندگی ساختن نمیخواهد ...
در این دنیا هر کسی فکر خودش بود ...
هر دلی راحت شکست رفت ...
هر کسی نان و نمک خورد...
نمکدانش شکست رفت ...

سهراب...
در این دنیا...
زندگی ساختن نمی خواهد ...
زندگی را باید باخت ...
باید باخت و خندید به تنهایی ...
خندید به غمهایی...
که در دل داری و خود کوه دردایی...

سهراب ...
حرف هایم بوی غم دارد ...
همه جا را تار می بینم ...
چشمهایم گویی نم دارد ...
بگذار که آرام ببارد ....
او که غم خواری ندارد ....
بگذار ببارد ....