﷽

﷽
✔فردای بعد از تدفین مردم ناراحت بودند


⚫امیرالمؤمنین فرمود به خدا قسم فاطمه به من وصیت کرده بود که شما دو نفر بر سر جنازه‏ ی او و نماز بر او حاضر نشوید. من هم کسی نیستم که امر او و وصیتش را مخالفت کنم.
⚫عمر گفت این سر و صداها را رها کن. هم اکنون کنار قبرها می ‏روم و آنها را نبش می کنم تا جنازه ‏ی فاطمه را پیدا کنم و بر بدن او نماز بخوانم!
⚫حضرت فرمود: بخدا قسم اگر کوچکترین اقدامی در این باره کنی- در حالی که می دانی هرگز بر جنازه‏ ی فاطمه علیهاالسلام دست نخواهی یافت مگر آنکه سرت که چشمانت در آن است از تنت جدا شود- آنگاه من جز با شمشیر با تو روبرو نخواهم شد قبل از آنکه بتوانی کاری انجام دهی.
⚫عمر فریاد زد: عده ‏ای از زنان مسلمین بیایند تا این قبرها را بشکافیم و جنازه‏ ی فاطمه را پیدا کنیم تا بر بدن او نماز بگذاریم و قبر او را زیارت کنیم!!
.
⚫این خبر به امیرالمؤمنین رسید. حضرت قبای زرد رنگی را که در جنگهای شدید می ‏پوشید به تن کرد و بحال غضبناک که چشمانش سرخ شده و رگهایش بالا آمده بود با تکیه بر شمشیر ذوالفقار آمد تا وارد بقیع شد.
⚫یک نفر جلوتر سراغ مردم رفت و خبر داد که علی بن ابی ‏طالب می ‏آید و به خدا قسم یاد می‏کند که اگر سنگی از این قبرها حرکت داده شود شمشیر خواهد کشید تا همه را بکشد.
⚫عمر و اصحابش مقابل حضرت درآمدند و عمر گفت: چه خبر است ای اباالحسن! بخدا قسم قبر او را می شکافیم و حتماً بر او نماز می ‏خوانیم! ⚫مولا لباس عمر را گرفت و او را تکانی داد و بر زمین زد و فرمود: ای عمر، حق خود را رها کردم تا مردم از دین برنگردند، و اما قبر فاطمه، قسم به آنکه جان علی بدست اوست، اگر تو و اصحابت در این باره کوچکترین اقدامی کنید زمین را از خون شما سیراب می ‏کنم. اکنون اگر می ‏خواهی اقدام کن. من اگر شمشیر بکشم آن را غلاف نمی ‏کنم مگر با گرفتن جان تو! تو همان کسی نیستی که پیامبر قصد کشتن تو را داشت و سراغ من فرستاد، من هم با شمشیر آمدم و بسوی تو هجوم آوردم تا تو را بکشم ولی این آیه نازل شد که بر اینان عجله نکنید که جزای عملشان را آماده می ‏کنیم؟
⚫ابوبکر فوراً جلو آمد و گفت: ای اباالحسن، بحق پیامبر و بحق آنکه بالای عرش است، عمر را رها کن. بدان که آنچه تو کراهت داری انجام نخواهیم داد.
⚫مولا عمر را رها کرد و مردم متفرق شدند و از آن روز فکر پیدا کردن قبر فاطمه علیه السلام را از یاد بردند.
.