دوباره تب .. دوباره حرف ... جنون واژه های خیس ... سکوت جا

دوباره تب .. دوباره حرف ... جنون واژه های خیس ... سکوت جاده های شرق..! یک " من" دوباره گم شده ... و یک تیمارستان ... پر از مجنون های غریب... چه انتظار عجیبی دارم از ابرها... که مدام ببارند برایم... نیمه شب هایی که پر میشود از ناخود آگاه من... نیمه شب هایی پر از حرف های نا گفته... حرف هایی که ... نیمه ی آگاهم... هرگز نخواهد فهمید... دو تکه شدم... میان خودم و خود امـــ...! حالا پر شده ام از روزهایی که دوست دارم ... قد بکشم .. تا سیب ...! وسوسه کنم ... آدم... را! خودم را ... و درگیر یک شعورِ ساده ی همیشگی بشوم... خودم... ادم... و تمام تیمارستان های دنیا... .... یک قشون حرف های عمیق .... یک خودکارِ سفید.... یک کاغذِ ... تمام سیاه... ... یک دنیا حسِ نداشته... برای نوشتن! ... شاید ...به سبک خودمـــ... یک روز... تمام کاغذ های سیاهِ دنیا را .. سفید کردم...!