هنوز به اندازه همان شب عصبانیم، همان شبی که از درد اشک می

هنوز به اندازه همان شب عصبانیم، همان شبی که از درد اشک می‌ریختم و التماس می‌کردم.
هیچکس نشنید، هیچکس ندید، هیچکس نخواست که بفهمد.
کاش می‌دانستی، کاش قدری بیشتر مرا می‌دانستی و آزارم نمی‌دادی. کاش هیچوقت آنگونه که خودت فکر می‌کردی کارت درست است کمکم نمی‌کردی.
اما افسوس، همه چیز را همان شب از دست دادم. هم او را هم تو را.