در زندگی روزهایی می شود

در زندگی روزهایی می شود
که دوست داری بزنی به بیابان
بیابان پیدا نمیکنی میزنی به خیابان
با دنیا که هیچ
با خودت هم قهر می کنی
منتظری...
منتظرِ "اویِ" زندگیت
منتظری ببینی حواسش
اصلا به قهر کردنت هست!؟
روز هایی می شود در زندگیت
دوست داری بهانه گیـر شوی
تو لوس شوی و "اوی ِ" زندگیت بگوید:
اجازه هست؟
اجازه هست روی ماه ِ شما را ببوسم؟
اجازه هست من به دورِ شما بگردم؟
اجازه هست دردهایت را مرهمی باشم؟
روزی هم می شود
طرز نگاهت،لحنِ حرفهایت
نوع رفتارت
سرد می شود
نه اینکه واقعا اینطور باشد ... نه!
همه ی همه اش بهانه ست
می خواهی چیز هایی بفهمی ...
بفهمی
اوی ِ زندگی ات حواسش به این همه سردی هست!؟
و وقتی می فهمی که "اوی" زندگیت در همه حال حواسش بهت هست و می دونه اینا فقط برای جلب توجه هست و بهانه گیری نیست
و همیشه یه حرفی برای آروم کردن و خوشحال کردنت داره
و هیچ وقت نیازی نیست که توضیح بدی کافیه تو چشمات نگاه کنه تا بفهمه که چته :)
اونجاست که خدا رو برای داشتن " اوی " زندگیت شکر می کنی

آرزو می کنم همه شما دوستای گلم مثل من یکی از این " اوی " زندگی وارد زندگیتون بشه تا همیشه خوشحال و باشید و لبخند رو لباتون