شماره ۷ ازمایشگاه

شماره ۷ ازمایشگاه

فصل ۳ پارت ۲۹

سه هفته بعد

انیا:پسردوم

دامیان:چیشده؟

انیا:بکی..

دامیان:مارو باز به یه گورستونی دعوت کرده؟😑

انیا:اره

دامیان:باشه پاشو بریم

انیا:جدی؟

دامیان:اره

رفتن خونه ی بکی و مثل همیشه کل اکیپ اونجا بودن

زنگ درو زدن و خدمتکار بکی مارتا باز کرد و رفتن داخل

بکی:انیا چان

انیا:بکی

همدیگرو بغل کردن

بکی:دلم برات تنگ شده بود،راستی حال کوچولومون چطوره؟(منظورش بچه انیاست)

انیا:اونم خوبه

رز:سلام انیا دلم برات تنگ شده بود،حتی با کوچولو

طرف پسرا

رایان:سلام دامیان

دامیان:سلام علیکم

امیل:من رو یادتون نره جناب دامیان

دامیان:مگه میشه وقتی هنوزم مثل بچگیامون مثل کنه چسبیدی بهم یادم بره

امیل:😑درد و نفرین

رایان:راستی حال کوچولومون چطوره؟

دامیان:اونم خوبه

بعدش دخترا با دامیان و پسرا با انیا سلام و احوالپرسی میکنن

خلاصه دور هم جمع شدن و بگو بخند میکردن

اینده-زمان انیا ی بزرگ-خونه ی دزموند ها-اوستانیا-ساعت ۷ شب

ویو لارن

امروز مامان بزرگ و بابابزرگ (لوید و یور) قراره بیان

راستش این چند مدت یه حسایی به کارن دارم ولی همیشه با اینکه اون داییمه و فلان خودمو قانع میکنم که مثل برادرم دوستش دارم ولی.....چرا هروقت میبینمش...

زنگ در به صدا درمیاد

کارلوس:من درو باز میکنم

کارلوس درو باز می‌کنه

کارلوس:سلام پدربزرگ،سلام مادر بزرگ،سلام دایی(جهت در اوردن حرص کارن)

لوید و یور:سلام کارلوس

میرن داخل و اینور کارن رو داریم که هر لحظه ممکنه کارلوس رو بکشه

کارن:نگاهی چپ به کارلوس

کارلوس:در حال کشیدن نقشه فرار

کارلوس تو ذهنش{ببخشید}

کارن:باشه بخشیدمت هرچند باز تکرارش میکنی

خلاصه با همه احوال پرسی میکنن و کارن و کارلوس و لارن میرن اتاق کارلوس

تو سکوت نشستن و به یه نقطه کور خیره شدن

تا اینکه کارن و لارن از طریق ذهن خوانی باهم شروع به حرف زدن کردن ولی این وسط کارلوس نمیتونست ذهن بخونه دیگه چرا؟...

بلاخره بعد سال ها پارت دادم😂خیلی وقته ایده ای نداشتم الان یهو یه ایده ای زد به سرم نوشتم

راستی از این به بعد عکس رمان اینه قبلی خود به خود حذف شد