ﺩﺭ ﺍﻧﺘﻬﺎﯼِ ﻫﺮ ﺳﻔﺮ
ﺩﺭ ﺍﻧﺘﻬﺎﯼِ ﻫﺮ ﺳﻔﺮ
ﺩﺭ ﺁﯾﯿﻨﻪ
ﺩﺍﺭﻭ ﻧﺪﺍﺭ ﺧﻮﯾﺶ ﺭﺍ ﻣﺮﻭﺭ ﻣﯿﮑﻨﻢ
ﺍﯾﻦ ﺧﺎﮎ ﺗﯿﺮﻩ ، ﺍﯾﻦ ﺯﻣﯿﻦ
ﭘﺎﭘﻮﺵِ ﭘﺎﯼ ﺧﺴﺘﻪ ﺍﻡ
ﺍﯾﻦ ﺳﻘﻒِ ﮐﻮﺗﺎﻩ ﺁﺳﻤﺎﻥ
ﺳﺮﭘﻮﺵِ ﭼﺸﻢ ﺑﺴﺘﻪ ﺍﻡ
ﺍﻣﺎ ﺧﺪﺍﯼ ﺩﻝ،
ﺩﺭ ﺁﺧﺮﯾﻦ ﺳﻔﺮ
ﺩﺭ ﺁﯾﯿﻨﻪ ﺑﻪ ﺟﺰ ﺩﻭ ﺑﯿﮑﺮﺍﻧﻪ ﮐﺮﺍﻥ
ﺑﻪ ﺟﺰ ﺯﻣﯿﻦ ﻭ ﺁﺳﻤﺎﻥ
ﭼﯿﺰﯼ ﻧﻤﺎﻧﺪﻩ ﺍﺳﺖ
ﮔﻢ ﮔﺸﺘﻪ ﺍﻡ ﮐﺠﺎ
ﻧﺪﯾﺪﻩ ﺍﯼ ﻣﺮﺍ؟
ﺩﺭ ﺁﯾﯿﻨﻪ
ﺩﺍﺭﻭ ﻧﺪﺍﺭ ﺧﻮﯾﺶ ﺭﺍ ﻣﺮﻭﺭ ﻣﯿﮑﻨﻢ
ﺍﯾﻦ ﺧﺎﮎ ﺗﯿﺮﻩ ، ﺍﯾﻦ ﺯﻣﯿﻦ
ﭘﺎﭘﻮﺵِ ﭘﺎﯼ ﺧﺴﺘﻪ ﺍﻡ
ﺍﯾﻦ ﺳﻘﻒِ ﮐﻮﺗﺎﻩ ﺁﺳﻤﺎﻥ
ﺳﺮﭘﻮﺵِ ﭼﺸﻢ ﺑﺴﺘﻪ ﺍﻡ
ﺍﻣﺎ ﺧﺪﺍﯼ ﺩﻝ،
ﺩﺭ ﺁﺧﺮﯾﻦ ﺳﻔﺮ
ﺩﺭ ﺁﯾﯿﻨﻪ ﺑﻪ ﺟﺰ ﺩﻭ ﺑﯿﮑﺮﺍﻧﻪ ﮐﺮﺍﻥ
ﺑﻪ ﺟﺰ ﺯﻣﯿﻦ ﻭ ﺁﺳﻤﺎﻥ
ﭼﯿﺰﯼ ﻧﻤﺎﻧﺪﻩ ﺍﺳﺖ
ﮔﻢ ﮔﺸﺘﻪ ﺍﻡ ﮐﺠﺎ
ﻧﺪﯾﺪﻩ ﺍﯼ ﻣﺮﺍ؟
- ۵۸۹
- ۱۳ مرداد ۱۳۹۴
دیدگاه ها (۵)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط