گامهایت را تندتر بردار ، به عمق دریای انسانیت برو ، شاید

گامهایت را تندتر بردار ، به عمق دریای انسانیت برو ، شاید خاری پای

رفتنت را رنجور کند گودالی عمیق سد راهت شود یا شیب تند قله شتاب

رسیدن به هدف را از تو بگیرد ، اما نگران نباش ، که در سراشیبی

(آنجا که الطاف الهی تو را به پیش می راند) زمان را جبران خواهی کرد .

قدمهایت را تندتر بردار، از روی سنگلاخ ها ی نامردی جستی بزن ،

به مرغزار مهربانی ها برو و پوستین انسان نمایی ها را در راه بینداز

و در روح خویش به خویش باز گرد.

چالاک باش و با دستانی باز ذره های صداقت را از زمزمه های باد

شکار کن .

اینجا دیگر جای درنگ نیست ، مغلوب ثانیه های زمان مشو و زمان

را در خویش واگذار ، پاهایت را تندتر بردار ، گویی قهرمان دویدن

در راه خوبی ها هستی ، اما نه ! گویی در راه رسیدن به خوبی ها

دویدن هم کافی نیست!

اصلا به سویش پرواز کن ...

پرواز...

ومن به رسم و عادت پروانگي باز براي شادي و خوشبختي باغ قشنگ ارزوهايتان دعا میکنم ........

لحظه‌هایتان آرام، دوستتان دارم دوستان...