تا بودیم نبودیم کسی،،

تا بودیم نبودیم کسی،،
کشت ما را غم بی هم نفسی،،
تا که رفتیم همه یار شدند،، ما که خفتیم همه بیدار شدند،،
قدر آیینه بدانید چو هست،،
ن در آن وقت که افتاد و شکست...