"... خدایا!

"... خدایا!
مرا،
از همه‌ی فضائلی،
که به کارِ مردم نیاید،
محروم ساز!
و به جهالتِ وحشیِ معارفِ لطیفی،
مبتلا مکن که،
در جذبه‌ی احساس‌های بلند،
و اوجِ معراج‌های ماوراء،
برقِ گرسنگی را،
در عمقِ چشمی،
و خطِ کبودِ تازیانه را،
بر پُشتی،
نتوانم دید!..."