وقتی ردپای خدا را در زندگی پیدا کردم...

وقتی ردپای خدا را در زندگی پیدا کردم...
فهمیدم میتوانم پاهایم را از گلیمم درازتر کنم!!!
و خواسته هایم از قد خودم بزرگتر باشند!!!
و حتی آرزوهایم محال!!!
وقتی لبخند خدا را درمیان دعاهایم دیدم...
"ترس" برایم معنایش را از دست داد...
و جایش را "ایمان" پر کرد...
هنوز از یاد نبرده ام...
چه گله هایی کردم برای سختی راه...

و خدا چگونه مرا به بالای کوه هدایت کرد...
و فراموش نکرده ام که چه ناامیدانه...
درپی جرعه ای آب بودم...
و خداوند چگونه سیرابم کرد...
وعده ی خدا این است:
"دستانت را به من بده...
تا فتح کنی دنیا را...
و ممکن کنی،ناممکن ها را...
و بدست بیاوری...
دست نیافتنیهارا..."
پس خود را به خدا بسپار...
تا بیداری ات آرام شود،همچون خواب...
خوابت شیرین شود،چون رویا...
رویاهایت قابل لمس شوند،چون واقعیت...
و واقیعتهای زندگی ات زیبا شوند،چون
آرامش...
و آرامشت از جنس عشق شود،چون خدا...
و خدا همراهت شود،مثل همیشه...
از همیشه...
تا همیشه...
"خداوندااااا انتهای این قصه دیدنیست"