درود،

درود،
چند سال پیش شعری زیبا از سروده های سیمین بهبهانی مورد توجه خیلی ها قرار گرفت.
از مخاطب عام تا مخاطب خاص، چه شاعر و ادبیاتی چه مذهبی و چه سیاسی.

اما این وسط شاعری به اسم میثم صفرپور جواب تندی علیه شعر خانم بهبهانی نوشتند که خیلیا از خوندنش ناراحت شدن، از جمله خودم.

ولی مدتی بعد اتفاقی که منتظرش بودم افتاد ...
جناب صادق.ع.بیقرار در جواب اقای میثم صفرپور شعری زیبا سرودند که واقعا جای تقدیر داره.
در زیر این سه شعر رو به اشتراک گذاشتم.
امیدوارم از خوندنشون لذت ببرید...

شعر سیمین بهبهانی

من اگر کافر و بی دین و خرابم؛ به تو چه؟؟؟
من اگر مست می و شرب و شرابم ؛ به توچه؟؟؟

تو اگر مستعد نوحه و آهی٬ چه به من؟؟؟
من اگر عاشق سنتور و ربابم ؛ به تو چه؟؟؟

تو اگر غرق نمازی٬چه کسی گفت چرا؟؟؟
من اگر وقت اذان غرقه به خوابم ؛ به تو چه؟؟؟

تو اگر لایق الطاف خدایی٬ خوش باش.
من اگر مستحق خشم و عتابم ؛به تو چه؟؟؟

دنیا گر چه سراب است به گفتار شما
من به جِد طالب این کهنه سرابم ؛به تو چه؟؟؟

تو اگر بوی عرق میدهی از فرط خلوص!
و من ار رایحه ی مثل گلابم؛ به تو چه؟؟؟

من اگر ریش٬ سه تیغ کرده ام از بهر ادب .
و اگر مونس این ژیلت و آبم ؛ به تو چه؟؟؟

تو اگر جرعه خور باده کوثر هستی!
من اگر دُردکش باده ی نابم ؛ به تو چه؟؟؟

تو اگر طالب حوری بهشتی٬ خب باش!
من اگر طالب معشوق شبابم ؛ به تو چه؟؟؟

تو گر از ترس قیامت نکنی عیش عیان.
من اگر فارغ از روز حسابم ؛ به تو چه؟