نبودی عزیز جان

نبودی عزیز جان
چه بارانی می آمد
نبودی من به یاد آن روزا کمی تنهایی قدم زدم
جایت خیلی خالی بود
راستش
اگر‌تو‌بودی
این باران یک جور دیگر میچسبید
دیگر خیالی از خیس شدن بَرُرویم نداشتم
سرمای باران هم کنارتوبرایم لذت بخش بود
اصن فقط یک بارانو یک تو
بدون هیچ چتری
فقط توباشی آن دستان گره خورده ات بر دستانم
یک شونه برای سر گذاشتن خیره به صورت خیس شده ات؛
و‌دیدن آن دم باز نفسهایت..
مگر بهتر ازاین بارانی که کنار تو باشد داریم؟