چی جِکِه بیم دِ گَلِ دار،چی کوگی بیم دِ دِنِ کُو

چی جِکِه بیم دِ گَلِ دار،چی کوگی بیم دِ دِنِ کُو

چونِسم چاره نویس چارَم نِوِشتَه،نافَمِ بورییَه سی تُو!

چی واشِه بیم دِ مِین صَرا،چی اِشکاری بیم دِ قِی کَمَر

چونِسم که چرخِ گَردو مِیا بونَه دِ وَرِِم چَمَر!

چی اَلوئی بیم دِ دل آسمو،چی قوشی بیم دِ سرِ دار

چونِسم چی پَرو شِری موفتِم وِ زیرِ پا یِ اِی روزِگار!

چی گرگِی روز گِرِتِمَه،بیمَه خَنَزارِ عالم

چونِسم اِی آخِر شَری،هِی بییَه دِ بخت ئو طالَم!

اِی«مِراد»حونَت خِرو با،مِزِلِکَت بووَه وِ شر

عمرِ گَنِن بُردی وا سر،هَنی هِی هوی دِ شر ئو گَر!
_____________________________________________________________
مانندگنجشکی بودم درلابلای درخت،مانندکبکی بودم درقله کوه
چه می دانستم که چاره نویس چاره ام رانوشته ونافم را به نام تو بریده!
مانند شاهینی بودم درصحرا،مانندشکاری بودم درکمرکش کوه
چه می دانستم که چرخ گردون می خواهدعزاوماتم راپیش پایم بگذارد!
مانند عقابی بودم در دل آسمان،مانند قوشی بودم بر بالای درخت
چه می دانستم که مثل پارچه پاره پوره ایی به زیر پای این روزگار می افتم!
مانند گرگ روز برمن پدیدار گشته(کاری از دستم برنمی آید)،محل خنده واستهزا عالم شده ام
چه می دانستم که این عاقبت شر،دربخت وطالعم وجود داشته است!
ای «مراد»خانه ات خراب شود ومنزلگاهت قرین شر باشد
عمر بد را به سر بردی ولی هنوز هم در شر وگر هستی
رسانه قوم لُر