چه غوغائیست درعالم بیا بامن تماشاکُن

چه غوغائیست درعالم بیا بامن تماشاکُن
خدای خویش رااینبار به دست من تو پیداکن

نگه برآسمان داری به دنبال چه می گردی
نگاهی سوی ذره کن،تو توحیدت مهیا کن

میـان ذره ها بنگر چه شوری و شعوری هست
یقین خویش را مومن،به نورِعشق احیا کن

تحرک میکندخلقت جهان مابه دست عشق
بساط بزم ساقی را،به شیدایی تو برپا کن

خدااینجا،خدا آنجا،تمامِ کائنات او شـد
تو آن پوسیده ایمان را،به لطف عشق زیبا کن

چرا کردی خدایت را توکوچک مثل درک خود
خدای بینِ چشمانت،ز چشم من شکوفا کن

منِ پروانه وشمع و گـل وافلاک یک ذاتــــیم
زمین و ماه وخورشیدت،بیامانند دریا کن