بسم الله. . .

بسم الله. . .

در حال تمیز کردن آیینه قدی دیوار اتاقم. . .

پارچه نخی آغشه به یوموش با حرکات آرام دست پخش میشود بر روی صفحه ی آیینه و صدایی که از تمیزی ساطع میگردد. . .!!!

ته دلم میگویم:

این صدای ، جیغ و داد لکه ها و گرد و غبار های یک ساله است که آرامششان به هم خورده!!!!

صدای پاکیزگی ست!!!:)

کارم رو به اتمام بود. . .!

برای آخرین بار خواستم توی صورت آیینه "هاااااا" کنم تا ، آخرین بازماندگان دقایق پسین اسفند را هم از دل زنگار گرفته اش بزدایم. . .

یک لحظه. . .

آینه برایم دهن کج کرد !!!!

توی صورت اش مکث کردم. . .! مبهوت ! عمیق ...!

هیچ نگفتم!. . .هیچ نگفت!. . .

تنها ، نگاهش کردم و. . . نگاهم کرد متعجب و استفهام آمیز!. . .

زبان به رازفشانی گشود این تخت صادق و مرا به کالبد عمق خویش فراخواند !!!

پر بود از تناقض های ظاهری و درونی. . .سرد و ساکت. . .!

نم اشک چشمم را نشانم داد که بر من کنایه میزد و تقاص گذر عمر و همه خاطرات کودکی ام را از من می ستاید. . .!

خط اخمی کوچک و نوزاد در تار و پود من درون آیینه فریاد میکشید. . .!

ناگهان. . .

یوزپلنگی دیدم چابک !!!

که در این 18 سال زندگی دخترانه ام نفس به نفس دویده و انگار تمام دویدن هایش را در یک کلمه جا گذاشته و میگوید :

نفسم برید. . .!!! دیگر بس است !!!

چهره ای که وقتی میخندید هم غمی پنهان درون خط خنده اش موج میزد. . .

به خود نهیب میزنم :
دلارام؟!

چقدر از چند سال پیشم فاصله گرفته ام!
این روز ها و سال ها چقدر از بودن من گذشته . . .!!

حواله به آتش دل کردم زیر لب نجوا کنان. . .:

""بنشین بر لب جوی و گذر عمر ببین

کین اشارت ز جهان گذرا ما را بس!""


پی نوشت من :

با انکه معترض نیستم به نبودن ها. . .
شده ام مجسمه فرشته های گریانی که در همه زمان ها با هر سازی یک چهره دارند.ویرانی. . .!!!
مثل زمانی که در پی زمانی دیگر تو را نابود می سازد و فقط تو در میان این جنگ نمیدانی که کجا ایستاده ای !

***دلارام***

1392/12/11