{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

دیگر نمی‌خواهم به گذشته نگاه کنم.

دیگر نمی‌خواهم به گذشته نگاه کنم.
آماده‌ام بپذیرم که زندگی‌ام گاهی با درد و رنج همراه خواهد بود.
دیگر نمی‌کوشم از چیزی بگریزم، خواه با توسل به نوستالژی باشد یا با صندلی خاطره. هردوی این‌ها یک چیزند
زندگی‌ای که در آن بشود با تقلب سختی‌ها را دور زد، زندگی نیست.
وجود ما چیزی نیست که برای احتراز از درد و رنج بشود آن را مهندسی یا بهینه کرد.
انسان بودن یعنی همین.
یعنی زیبایی‌ها و رنج‌ها باهمند و هیچ‌کدام بدون دیگری معنایی ندارد.


📕 بازگشت
✍🏽 بلیک_کراوچ
دیدگاه ها (۰)

......با هرچه نشینی و با هرچه باشی، خوی او گیری؛ در کاه نگری...

،غم ، ناشی از هوش است.هرچه بيشتر برخى چيزها را درک کنی ، بیش...

خیال یار...

گاهی گمان نمی کنی ولی خوب میشودگاهی نمیشود، که نمیشود، که نم...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط