زندگی کردن

زندگی کردن
به همین راحتیها نیست
باید باشد بهانه هایی که نبودنشان نابودت می کند..
مثل خنده های کسی...
نگاه خاصی......
صدایی....
چشم هایی...
تکیه کلام هایی....
آدم باید برای خودش نیمکت دو نفره ای داشته باشد.. تاگاهی اوقات به آن سر بزند....
شب که شد باید شب بخیر هایی بشنود....
بایدباشند کوچه ها،خیابان ها،پیاده روهایی که..
از قدم هایت خسته شده‌اند...
فنجان های قهوه ای که فالشان عشق باشد...
میزی در کافی شاپی باید شاهد خاطرات آدم باشد..
باید باشند ریتم ها و موسیقی هایی که دگرگونت کنند...
حتی باید بوی عطری خاص در زندگیت حس شود..
دست خطی که دلت را بلرزاند....
عکسی که اشکت رادر آورد.....
باید همه اینها باشند....
هر سن وسالی که باشی...
اگر کسی نباشد که با یادش..
چشمانت از شادی یا غم پر اشک شود....
هرگز زندگی نکرده ای..