دستم بر قلم نمیچرخد ، حرف‌هایی که با آنها برترین جملات را

دستم بر قلم نمیچرخد ، حرف‌هایی که با آنها برترین جملات را شکل میدادم هم اکنون از برایَم به مانند سوزن هایی‌ست که انگشتانم را تا استخوان میکاوند و مرا وادار میکنند به جای جوهر با خون نوشته‌هایَم را متولد کنم ؛
امشب به ظلمت خود ظالم است . هرچه حالَم بدتر و طاقت فرسا تر میشَود ، جملات بیشتر محو و ناپدید میشوند و این برای منی که تنها با کلمات سخن میگویَم ؛ به خودیِ خود عذابی بی همتا‌ست....