سروده های عاشقانه ام

سروده های عاشقانه ام
اول از سلول گهای خاکستری
مغزم می گذرند
سپس بر مویرگ های سرخ چشمانم می نشینند
و بعد چون فورانِ خون وارد قلبم می شوند
و در تار و پودم جاری می شوند
می کشند و زنده می کنند
تا روی کاغذ خودنمایی کنند
اگر از سروده هایم حالم را نخوانی
از خیره به چشمانم نیز هرگز
عشقی نخواهی یافت ای یار...