ﺯﯾﻮﺭ ﺑﻪ ﺧﻮﺩ ﻣﺒﻨﺪ ﮐﻪ ﺯﯾﺒﺎ ﺑﺒﯿﻨﻤﺖ

ﺯﯾﻮﺭ ﺑﻪ ﺧﻮﺩ ﻣﺒﻨﺪ ﮐﻪ ﺯﯾﺒﺎ ﺑﺒﯿﻨﻤﺖ
ﺑﺎ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﻣﺒﺎﺵ ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺒﯿﻨﻤﺖ...
ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺑﻬﺎﺭ ﺗﺎﺯﻩ ﮐﻪ ﮔﻠﻬﺎ ﺷﮑﻔﺘﻪ ﺍﻧﺪ
ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻋﺸﻖ ﺯﻥ ﮐﻪ ﺷﮑﻮﻓﺎ ﺑﺒﯿﻨﻤﺖ
ﯾﮏ ﺟﺎﻡ ﻧﻮﺵ ﮐﺮﺩﯼ ﻭﻣﺸﺘﺎﻕ ﺩﯾﺪﻣﺖ
ﺟﺎﻣﯽ ﺩﮔﺮ ﺑﻨﻮﺵ ﮐﻪ ﺷﯿﺪﺍ ﺑﺒﯿﻨﻤﺖ
ﻣﻨﺸﯿﻦ ﮔﺮﺍﻥ ﻭﺟﺎﻣﻪ ﺳﺒﮏ ﺳﺎﺯ ﻭ ﺭﻗﺺ ﮐﻦ
ﺭﻗﺼﯽ ﭼﻨﺎﻥ ﮐﻪ ﺁﻓﺖ ﺩﻟﻬﺎ ﺑﺒﯿﻨﻤﺖ
ﺑﮕﺬﺷﺖ ﺩﺭ ﻓﺮﺍﻕ ﺗﻮ ﺷﺒﻬﺎﯼ ﺑﯽ ﺷﻤﺎﺭ
ﻫﺮ ﺷﺐ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺍﻣﯿﺪ ﮐﻪ ﻓﺮﺩﺍ ﺑﺒﯿﻨﻤﺖ
ﺍﯼ ﺍﯾﺴﺘﺎﺩﻩ ﺩﺭ ﭘﺲ ﺍﯾﻦ ﭘﺮﺩﻩ ﯼ ﻏﺒﺎﺭ
ﻧﺰﺩﯾﮑﺘﺮ ﺑﯿﺎ ﮐﻪ ﻫﻮﯾﺪﺍ ﺑﺒﯿﻨﻤﺖ
ﻧﺎﺯﻡ ﺑﻪ ﺑﯽ ﻧﯿﺎﺯﯼ ﺍﺕ ﺍﯼ ﺷﻮﺥ ﺳﻨﮕﺪﻝ
ﻫﺮﮔﺰ ﻧﺸﺪ ﺍﺳﯿﺮ ﺗﻤﻨﺎ ﺑﺒﯿﻨﻤﺖ
ﻣﻨﺖ ﭘﺬﯾﺮ ﻗﻬﺮ ﻭ ﻋﺘﺎﺏ ﺗﻮﺍﻡ ﻭﻟﯽ ؛
ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺳﺘﻢ ﮐﻪ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯ ﺍﯾﻨﻬﺎ ﺑﺒﯿﻨﻤﺖ