ﺑﯽ ﺳﺮﺯﻣﯿﻦ ﺗﺮ ﺍﺯ ﺑﺎﺩ ﻫﻤﭽﻮﻥ ﻏﺒﺎﺭﻡ ﺍﯼ ﺩﻭﺳﺖ
ﺑﯽ ﺳﺮﺯﻣﯿﻦ ﺗﺮ ﺍﺯ ﺑﺎﺩ ﻫﻤﭽﻮﻥ ﻏﺒﺎﺭﻡ ﺍﯼ ﺩﻭﺳﺖ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭﺧﺖ ﺧﺸﮑﯽ ﺩﺭ ﻧﻮﺑﻬﺎﺭﻡ ﺍﯼ ﺩﻭﺳﺖ
ﺧﻢ ﮔﺸﺘﻪ ﻗﺪ ﭼﻮ ﺳﺮﻭﯼ ﺩﺭ ﻣﺴﻠﺦ ﺗﺒﺮﻫﺎ
ﺩﺭ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﺯﺧﻢ ﺩﺳﺘﺎﻥ ﯾﺎﺭﻡ ﺍﯼ ﺩﻭﺳﺖ
ﺭﻭﺯﯼ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﮔﻠﺴﺘﺎﻥ ﺑﺮﮒ ﻭ ﺑﺮﻡ ﺑﻪ ﺗﻦ ﺑﻮﺩ
ﺑﺮ ﻣﻦ ﻣﺨﻨﺪ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺑﯽ ﺑﺮﮒ ﻭ ﺑﺎﺭﻡ ﺍﯼ ﺩﻭﺳﺖ
ﺍﺯ ﻫﻤﺪﻣﺎﻥ ﻣﻠﻮﻝ ﻭ ﺍﺯ ﻫﻤﺮﻫﺎﻥ ﮔﺮﯾﺰﺍﻥ
ﭼﻮﻥ ﮔﻞ ﮐﻪ ﺩﺭ ﮐﻮﯾﺮﯼ ﻫﻤﭙﺎﯼ ﺧﺎﺭﻡ ﺍﯼ ﺩﻭﺳﺖ
ﺍﺯ ﺑﺨﺖ ﺑﺪ ﻗﻔﺲ ﺷﺪ ﻣﺎﻭﺍﯼ ﺭﻭﺯﮔﺎﺭﻡ
جزکهﺭﺍﻫﯽ ﺑﻪ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﻓﺮﺩا دﺍﺭﻡ ﺍﯼ ﺩﻭﺳﺖ
ﯾﮏ ﭘﺸﺖ ﻭ ﺧﻨﺠﺮ ﺻﺪ ﯾﺎﺭ ﺑﻪ ﻇﺎﻫﺮ ﺁﺭﺍﻡ
ﻋﻤﺮﯾﺴﺖ ﺧﺴﺘﻪ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺍﯾﻞ ﻭ ﺗﺒﺎﺭﻡ ﺍﯼ ﺩﻭﺳﺖ
ﺩﺭ ﺷﻬﺮ ﻫﺮﺯﻩ ﭼﺸﻤﺎﻥ ﺗﺎﺏ ﻭ ﺗﺤﻤﻠﻢ ﺭﻓﺖ
ﮔﺮ ﻣﻬﻠﺘﯽ ﺩﻫﻨﺪﻡ ﻓﮑﺮقرارو؛ ﻓﺮﺍﺭﻡ ﺍﯼ ﺩﻭﺳﺖ
/ سعید
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭﺧﺖ ﺧﺸﮑﯽ ﺩﺭ ﻧﻮﺑﻬﺎﺭﻡ ﺍﯼ ﺩﻭﺳﺖ
ﺧﻢ ﮔﺸﺘﻪ ﻗﺪ ﭼﻮ ﺳﺮﻭﯼ ﺩﺭ ﻣﺴﻠﺦ ﺗﺒﺮﻫﺎ
ﺩﺭ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﺯﺧﻢ ﺩﺳﺘﺎﻥ ﯾﺎﺭﻡ ﺍﯼ ﺩﻭﺳﺖ
ﺭﻭﺯﯼ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﮔﻠﺴﺘﺎﻥ ﺑﺮﮒ ﻭ ﺑﺮﻡ ﺑﻪ ﺗﻦ ﺑﻮﺩ
ﺑﺮ ﻣﻦ ﻣﺨﻨﺪ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺑﯽ ﺑﺮﮒ ﻭ ﺑﺎﺭﻡ ﺍﯼ ﺩﻭﺳﺖ
ﺍﺯ ﻫﻤﺪﻣﺎﻥ ﻣﻠﻮﻝ ﻭ ﺍﺯ ﻫﻤﺮﻫﺎﻥ ﮔﺮﯾﺰﺍﻥ
ﭼﻮﻥ ﮔﻞ ﮐﻪ ﺩﺭ ﮐﻮﯾﺮﯼ ﻫﻤﭙﺎﯼ ﺧﺎﺭﻡ ﺍﯼ ﺩﻭﺳﺖ
ﺍﺯ ﺑﺨﺖ ﺑﺪ ﻗﻔﺲ ﺷﺪ ﻣﺎﻭﺍﯼ ﺭﻭﺯﮔﺎﺭﻡ
جزکهﺭﺍﻫﯽ ﺑﻪ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﻓﺮﺩا دﺍﺭﻡ ﺍﯼ ﺩﻭﺳﺖ
ﯾﮏ ﭘﺸﺖ ﻭ ﺧﻨﺠﺮ ﺻﺪ ﯾﺎﺭ ﺑﻪ ﻇﺎﻫﺮ ﺁﺭﺍﻡ
ﻋﻤﺮﯾﺴﺖ ﺧﺴﺘﻪ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺍﯾﻞ ﻭ ﺗﺒﺎﺭﻡ ﺍﯼ ﺩﻭﺳﺖ
ﺩﺭ ﺷﻬﺮ ﻫﺮﺯﻩ ﭼﺸﻤﺎﻥ ﺗﺎﺏ ﻭ ﺗﺤﻤﻠﻢ ﺭﻓﺖ
ﮔﺮ ﻣﻬﻠﺘﯽ ﺩﻫﻨﺪﻡ ﻓﮑﺮقرارو؛ ﻓﺮﺍﺭﻡ ﺍﯼ ﺩﻭﺳﺖ
/ سعید
- ۷۷۲
- ۱۲ دی ۱۳۹۴
دیدگاه ها (۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
