ﺩﺭ ﮐﻤﺮ ﭘﺪﺭﻣﺎﻥ ﺑﻮﺩﯾﻢ ﺟﺎﯾﻤﺎﻥ ﺧﻮﺏ ﺑﻮﺩ ...

ﺩﺭ ﮐﻤﺮ ﭘﺪﺭﻣﺎﻥ ﺑﻮﺩﯾﻢ ﺟﺎﯾﻤﺎﻥ ﺧﻮﺏ ﺑﻮﺩ ...
.
.
ﺳﺎﻟﻬﺎ ﭘﯿﺶ
ﺷﺒﯽ ﮐﻪ ﭘﺪﺭ ﺟﻮﺍﻥ ﺑﻮﺩ ﻭ ﻣﺎﺩﺭ ﺟﻮﺍﻥ ﺗﺮ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﻫﺎ "
ﻧﯿﻤﻪ ﺷﺐ " ﺭﺍ ﻧﺸﺎﻥ ﻣﯿﺪﺍﺩ
ﻭ ﻭﻗﺖِ ﺧﻮﺍﺑﯿﺪﻥِ ﮐﻨﺎﺭ ﻫﻢ ...
ﻋﺸﻮﻩ ﺍﯼ ﺑﺮ ﭘﺎ ﺷﺪ !
ﻣﺎ ﺍﺯ ﮐﻤﺮ ﭘﺪﺭ ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ ﯾﺎﻓﺘﯿﻢ ﺑﻪ ﺷﮑﻢ ﻣﺎﺩﺭ ... ﻣﺎ ﺑﺎ
ﮔﻮﺵ ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ ﺷﻨﯿﺪﯾﻢ ﮐﻪ ﻓﻨﺮﻫﺎﯼ ﺗﺨﺖ ﺭﺍﺿﯽ ﻧﺒﻮﺩﻧﺪ
ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺳﻔﺮ ... 9 ﻣﺎﻩ ﺑﻪ ﻫﺮ ﺩﺭﯼ ﮐﻮﺑﯿﺪﯾﻢ ﺩﺭ ﺷﮑﻢ
ﻣﺎﺩﺭ ﮐﻪ ﺑﯽ ﺧﯿﺎﻝِ ﻣﺎ ﺷﻮﯾﺪ ، ﻧﺸﺪ ! ﺑﻪ ﺩﻧﯿﺎ ﺁﻣﺪﯾﻢ ﮐﻪ
ﺍﯼ ﮐﺎﺵ ﺳﺮ ﺯﺍ ﺭﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩﯾﻢ !!!
ﺣﺎﻻ ﻫﺮ ﺭﻭﺯ ﻫﺰﺍﺭ ﺑﺎﺭ ﺑﻪ ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ ﻣﯽ ﮔﻮﺋﯿﻢ : ﺍﯼ
ﮐﺎﺵ
ﺩﺭ ﺁﻥ ﺧﻮﺩ ﺃﺭﺿﺎﯾﯽ ﻫﺎﯼ ﺩﻭﺭﺍﻥِ ﺑﻠﻮﻍ ﭘﺪﺭ ﻧﻮﺑﺖِ ﻣﺎ
ﻣﯿﺸﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺩﺳﺘﻤﺎﻝ ﮐﺎﻏﺬﯼ ﺁﻣﯿﺨﺘﻪ ﻣﯽ ﺷﺪﯾﻢ ﻭ ﺩﺭ
ﺳﻄﻞ ﺁﺷﻐﺎﻝ ﻣﯽ ﺍُﻓﺘﺎﺩﯾﻢ
ﮐﻪ ﺁﻥ ﺩﺳﺘﻤﺎﻝِ ﮐﺎﻏﺬﯼ
ﺷﺮﻑ ﺩﺍﺷﺖ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ " ﺩﻧﯿﺎﯼ ﮐﺎﻏﺬﯼ...!