من عاشق این دخترونگی کردنامم...

من عاشق این دخترونگی کردنامم...
عاشق این دنیای صورتیم...
عاشق دغدغه های دخترونم...
ست کردن تاپ و دامنام...
گشتن تو صد تا مغازه و خرید از همون اولی...
جیغ های بنفش از ته دل تو ترن شهربازی...
چیدن لاک های رنگو وارنگم ... چیدنشون ... بهم ریختنشون ... و باز دوباره!
دورهمی هام با دخترای فامیل پچ پچ های درگوشمون و یهو بلند خندیدنامون...
حرفای دخترونه و فحشای پاستوریزه نثار مخاطب خاص کردن...
کلکسیون ساختن از رژ لب های رنگارنگم...
سر گذاشتن رو شونه ی دوستم و های های گریه کردن...
لوس شدنام واسه بابایی...
قهر کردنام با مامان خآنم...
گریه های از ته دلم موقع آهنگ گوش کردن یا رمآن خوندن...
دفاع های با چنگ و دندونم از معصومیت و تنهاییام...
من دخترونگی هامو با هیچی عوض نمیکنم...
نه با تماشای فوتبال از تو ورزشگاه...
نه با آزاد بودنو گشت زدنای نصفه شبا...
نه با بی دغدغه سیگار کشیدن تو پیاده رو های شهرمک وقتی آسمونش ابریه...
نه با هیچیه هیچی...
دنیای دخترونه مو فقط یه دختر میتونه لمسش کنه...