ﺍﺳﻤﺶ ﺭﺍ ﻣﯿﮕﺬﺍﺭﯾﻢ ؛ ﺩﻭﺳﺖ ﻣﺠﺎﺯﯼ

ﺍﺳﻤﺶ ﺭﺍ ﻣﯿﮕﺬﺍﺭﯾﻢ ؛ ﺩﻭﺳﺖ ﻣﺠﺎﺯﯼ
ﺍﻣﺎ ﺁﻧﺴﻮ ﯾﮏ ﺁﺩﻡ ﺣﻘﯿﻘﯽ ﻧﺸﺴﺘﻪ . . .
ﺧﺼﻮﺻﯿﺎﺗﺶ ﺭﺍ ﮐﻪ ﻧﻤﯿﺘﻮﺍﻧﺪ ﻣﺨﻔﯽ ﮐﻨﺪ ...
ﻭﻗﺘﯽ ﺩﻟﺘﻨﮕﯽ ﻫﺎ ﻭ ﺁﺷﻔﺘﮕﯽ ﻫﺎﯾﺶ ﺭﺍ ﻣﯿﻨﻮﯾﺴﺪ
ﻭﻗﺖ ﻣﯿﮕﺬﺍﺭﺩ ﺑﺮﺍﯾﻢ ،
ﻭﻗﺖ ﻣﯿﮕﺬﺍﺭﻡ ﺑﺮﺍﯾﺶ . .
ﻧﮕﺮﺍﻧﺶ ﻣﯿﺸﻮﻡ ﺩﻟﺘﻨﮕﺶ ﻣﯿﺸﻮﻡ . .
ﻭﻗﺘﯽ ﺩﺭﺻﺤﺒﺖ ﻫﺎﯾﻢ،
ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻧﹻ ﺩﻭﺳﺖ ﯾﺎﺩ ﻣﯿﺸﻮﺩ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻣﯿﺸﻮﻡ ﮐﻪ ﺣﻘﯿﻘﯽ ﺳﺖ . .
ﻫﺮﭼﻨﺪ ﮐﻨﺎﺭ ﻫﻢ ﻧﺒﺎﺷﯿﻢ ﻫﺮﭼﻨﺪ ﺻﺪﺍﯼ ﻫﻢ ﺭﺍﻫﻢ ﻧﺸﻨﯿﺪﻩ ﺑﺎﺷﯿﻢ،
ﻣﻦ ﺑﺮﺍﯾﺶ ﺳﻼ‌ﻣﺘﯽ ﻭ ﺷﺎﺩﯼ ﺁﺭﺯﻭ ﺩﺍﺭﻡ ﻫﺮﮐﺠﺎ ﮐﻪ ﺑﺎﺷﺪ