آري محراب نيز يتيم شد و همچنين سجده گاه ..

آري محراب نيز يتيم شد و همچنين سجده گاه ..

و اي کاش مولا نرفته بود ....

اي کاش سياهي و ظلمت شب ، مانده بود ....

و اي کاش تيغ سپيده نوزدهم ، پرده سياه و ظلماني

شب را ندريده بود .....

و اي کاش مولا آن روز اذان نگفته بود .....

و آن سحرگاه ، خوابيدگان مسجد را بيدار نکرده بود .

و اي کاش مولا به نماز نايستاده بود ...

و پيشاني را بر سجده گاه محراب کوفه نسايده بود .

که اين چنين گردد و بدينسان خلقت و کائنات

عزادار گردند ....

اما چه ميتوان گفت :

ايشان علي مرتضي است .....فرزند ابوطالب ....

داماد پيامبر .... پدر شباب اهل جنت است ...

همسر فاطمه (ع) است ....

عاشق الله است و شيفته شهادت ......

و اما اينک اي مولا ....

در شامگاهي غم انگيز ، با حالتي غمگين و با

چشماني اشکبار و دلي بي تاب .....

به سوگ نشسته ايم .....

اما مولا عشقت عجين شده با هستيمان است .....

و نامت در ذره ذره وجودمان حک شده ....


**** يا مولا علي (ع) ****