بسم الله الرحمن الرحیم
بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت اول :
الف) - زبان، گویای دل است؛ آن که دلش با خداست، ذکر می گوید و سایر سخنانش نیز حکیمانه، مفید و در راستای بندگی اوست؛ اما آن که دلش با دنیاست و تابع هوای نفسش می باشد، و در پی ارضای شهوت شهرت، شهوت قدرت و شهوت ثروت است، برای منافع دنیوی خودش حرف میزند، خواه سخن حق بگوید، یا سخن باطل!
ب)- زبان، باید گویای تفکر و عقلانیت باشد؛ لذا انسان عاقل، پیش از سخن، تفکر میکند و سخن درست، حکیمانه، علمی و مفید میگوید و از شنیدن یا گفتن سخن باطل، پرهیز می نماید.
امیرالمؤمنین، امام علی علیه السلام فرمودند: إنّ لِسانَ المؤمنِ مِن وَراءِ قَلبِهِ، و إنّ قَلبَ المُنافِقِ مِن وَراءِ لِسانِهِ؛ لأنّ المؤمنَ إذا أرادَ أن يَتكَلّمَ بكلامٍ تَدَبَّرَهُ في نَفسِهِ، فإن كانَ خَيرا أبداهُ و إن كانَ شَرّا و اراهُ، و إنّ المُنافِقَ يَتكَلّمُ بما أتى على لِسانِهِ لا يَدري ما ذا لَهُ و ما ذا علَيهِ - زبان مؤمن، در پشت دل اوست و دل منافق، در پشت زبان او؛ زيرا مؤمن هرگاه بخواهد سخنى بگويد، ابتدا درباره آن مىانديشد؛ اگر خوب بود اظهارش میكند، و اگر بد بود آن را پنهان مىدارد. اما منافق هرچه به زبانش آيد میگويد، بى آن كه بداند چه سخنى به سود و چه سخنى به زيان اوست.(نهج البلاغه خطبه 176)
تعریف از خود : تعریف از خود، نه تنها همیشه بد و مذموم نیست، بلکه گاهی بسیار لازم و ضروری میباشد، چرا که تا این تعریف نباشد، شناختی حاصل نمیشود!
به عنوان مثال: اگر کسی در معرفی خود بگوید: من استادم - من پزشک یا مهندسی کاردان هستم - من مدیر لایقی هستم - من فقیه یا عالِم دینی میباشم - من معلمی دانا و دلسوزم - من همسری مهربان و مدبر میباشم - من فرزندی با اخلاق هستم - من از مجاهدان راه خدا میباشم، به شرط آن که دروغ نگوید و قصدش ریا و فریب اذهان عمومی نباشد، تعریف حق و درستی نموده است، چنان که حضرت یوسف علیه السلام به عزیز مصر فرمود: خزانه و اقتصاد را به بسپار که من مدیری کاردان و امینی هستم. خداوند سبحان فرمود: وَمَنْ أَحْسَنُ قَوْلًا مِمَّنْ دَعَا إِلَى اللَّهِ وَعَمِلَ صَالِحًا وَقَالَ إِنَّنِي مِنَ الْمُسْلِمِينَ - گفتار چه كسی بهتر است از آنكس كه دعوت به سوی خدا میكند و عمل صالح انجام میدهد ومیگويد: من از مسلمين هستم.(سوره فصلت آیه 33)
برخی میگویند: به هیچ وجه از نعمات و امتیازاتی خداوند منّان به شما موهبت نموده مگویید که ریا میشود!در حالی که حق تعالی فرمود: وَأَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ -و از نعمت پروردگار خويش با مردم سخن گوى.(سوره ضحی آیه 11)(ادامه دارد...)
پاسخ قسمت اول :
الف) - زبان، گویای دل است؛ آن که دلش با خداست، ذکر می گوید و سایر سخنانش نیز حکیمانه، مفید و در راستای بندگی اوست؛ اما آن که دلش با دنیاست و تابع هوای نفسش می باشد، و در پی ارضای شهوت شهرت، شهوت قدرت و شهوت ثروت است، برای منافع دنیوی خودش حرف میزند، خواه سخن حق بگوید، یا سخن باطل!
ب)- زبان، باید گویای تفکر و عقلانیت باشد؛ لذا انسان عاقل، پیش از سخن، تفکر میکند و سخن درست، حکیمانه، علمی و مفید میگوید و از شنیدن یا گفتن سخن باطل، پرهیز می نماید.
امیرالمؤمنین، امام علی علیه السلام فرمودند: إنّ لِسانَ المؤمنِ مِن وَراءِ قَلبِهِ، و إنّ قَلبَ المُنافِقِ مِن وَراءِ لِسانِهِ؛ لأنّ المؤمنَ إذا أرادَ أن يَتكَلّمَ بكلامٍ تَدَبَّرَهُ في نَفسِهِ، فإن كانَ خَيرا أبداهُ و إن كانَ شَرّا و اراهُ، و إنّ المُنافِقَ يَتكَلّمُ بما أتى على لِسانِهِ لا يَدري ما ذا لَهُ و ما ذا علَيهِ - زبان مؤمن، در پشت دل اوست و دل منافق، در پشت زبان او؛ زيرا مؤمن هرگاه بخواهد سخنى بگويد، ابتدا درباره آن مىانديشد؛ اگر خوب بود اظهارش میكند، و اگر بد بود آن را پنهان مىدارد. اما منافق هرچه به زبانش آيد میگويد، بى آن كه بداند چه سخنى به سود و چه سخنى به زيان اوست.(نهج البلاغه خطبه 176)
تعریف از خود : تعریف از خود، نه تنها همیشه بد و مذموم نیست، بلکه گاهی بسیار لازم و ضروری میباشد، چرا که تا این تعریف نباشد، شناختی حاصل نمیشود!
به عنوان مثال: اگر کسی در معرفی خود بگوید: من استادم - من پزشک یا مهندسی کاردان هستم - من مدیر لایقی هستم - من فقیه یا عالِم دینی میباشم - من معلمی دانا و دلسوزم - من همسری مهربان و مدبر میباشم - من فرزندی با اخلاق هستم - من از مجاهدان راه خدا میباشم، به شرط آن که دروغ نگوید و قصدش ریا و فریب اذهان عمومی نباشد، تعریف حق و درستی نموده است، چنان که حضرت یوسف علیه السلام به عزیز مصر فرمود: خزانه و اقتصاد را به بسپار که من مدیری کاردان و امینی هستم. خداوند سبحان فرمود: وَمَنْ أَحْسَنُ قَوْلًا مِمَّنْ دَعَا إِلَى اللَّهِ وَعَمِلَ صَالِحًا وَقَالَ إِنَّنِي مِنَ الْمُسْلِمِينَ - گفتار چه كسی بهتر است از آنكس كه دعوت به سوی خدا میكند و عمل صالح انجام میدهد ومیگويد: من از مسلمين هستم.(سوره فصلت آیه 33)
برخی میگویند: به هیچ وجه از نعمات و امتیازاتی خداوند منّان به شما موهبت نموده مگویید که ریا میشود!در حالی که حق تعالی فرمود: وَأَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ -و از نعمت پروردگار خويش با مردم سخن گوى.(سوره ضحی آیه 11)(ادامه دارد...)
- ۱۶
- ۰۹ بهمن ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط