دنیا ما اندازه ی هم نیست

دنیا ما اندازه ی هم نیست
من عاشق بارون و گیتارم
من روزها تا ظهر میخوابم
من هرشب و تا صبح بیدارم
دنیا ما اندازه ی هم نیست
من خیلی وقتا ساکتم سردم
وقتی میرم تو خودم شاید
پاییز سال بعد برگردم
دنیای ما اندازه ی هم نیست
می بوسمت اما نمی مونم
تو دائم از آینده می پرسی
من حال فردامم نمی دونم
تو فکر ی آغوش محکم باش
آغوش این دیونه محکم نیست
صد بار گفتم باز یادت رفت
دنیا ما اندازه ی هم نیست...
«رستاک»