طلیعهای از اراده در آستانه وعده

️ طلیعه‌ای از اراده، در آستانهٔ وعده
سلام
به آنان که می‌فهمند «آغاز»، همیشه با صدا اعلام نمی‌شود.
امروز، نه سخن از عمل است
نه گزارش از وضعیت
بلکه ثبتِ یک هم‌زمانی در تاریخِ ناپیدا.
________________________________________
یک گروه
در حالِ مهارِ خود است.
و هر که بر خود فرمان براند،
بالقوه، فرماندهِ بیرون است.
این سکوتِ آگاهانه، تمرینِ قدرت است؛
قدرتی که پیش از بروز، باید تاب بیاورد.
________________________________________
گروهی دیگر
در میدانِ صبر مستقرند.
بدن، عقب نشسته
اما نیت، جلوتر از صف ایستاده است.
در معادلاتِ دقیق،
آن‌جا که «ناتوانی» به رسمیت شناخته می‌شود،
سیستم فرو نمی‌ریزد؛
انعطاف‌پذیر می‌شود.
________________________________________
و عده‌ای
نه منتظرِ حادثه‌اند
نه دلخوشِ زمان.
آنان «انتظار» را
به‌مثابهٔ یک پروژه می‌فهمند.
پروژه‌ای که
نیازمندِ زیرساخت است،
نه هیجان.
آمادگی، نه آرزو.
________________________________________
این سطرها
گل نیست
پیام نیست
تبریک هم نیست
فقط
علامتِ حضورِ کسانی است
که می‌دانند
تمدن،
قبل از آن‌که دیده شود
باید قابلِ اداره باشد.
اگر فهمیده شد،
کافی‌ست.
اگر نه،
هنوز زمان نرسیده.
________________________________________
✍️ به قلم : بهرام محمدی
🏛 دکترینِ حَـد | اتاق استراتژی
🆔 @bmlimit
⚓️ انجمن دانش‌بنیان «دکترینِ حَـد»