ﻣﻦ ﺩﺭ ﺁﺳﺘﺎﻥ ﭼﺸﻤﺎﻥ ﺗﻮ

ﻣﻦ ﺩﺭ ﺁﺳﺘﺎﻥ ﭼﺸﻤﺎﻥ ﺗﻮ
ﺩﻟﻢ ﺭﺍ ﻭ ﺗﻤﺎﻡ ﺩﻟﻢ ﺭﺍ ﺑﺎﺧﺘﻢ
ﺑﯽ ﺁﻥ ﮐﻪ ﺑﺪﺍﻧﯽ ﻭ ﭼﻪ ﺣﻘﯿﺮﺍﻧﻪ ﻭ ﻣﺒﻬﻮﺕ
ﺑﻪ ﭼﺸﻤﺎﻧﺖ ﺧﯿﺮﻩ ﺷﺪﻡ ﮐﻪ ﺷﺎﯾﺪ ...
ﺭﺍﺯ ﻧﮕﺎﻩ ﮔﻨﮕﻢ ﺭﺍ ﺑﻔﻬﻤﯽ
ﺍﻣﺎ ﺍﻓﺴﻮﺱ ......
ﺣﺎﻻ ﮐﻪ ﮔﺎﻩ ﮔﺎﻫﯽ
ﻓﺮﺳﻨﮕﻬﺎ ﺍﺯ ﻣﻦ ﺩﻭﺭﻣﯽ ﺷﻮﯼ
ﭼﻪ ﻣﻠﺘﻤﺴﺎﻧﻪ
ﻣﺮﺩﻧﻢ ﺭﺍ ﺁﺭﺯﻭ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ