پــرنــدگان بـه بـرکه هــای آرام پنــاه می بــرنــد؛
پــرنــدگان بـه بـرکه هــای آرام پنــاه می بــرنــد؛
وانـسانهــا بـه دلهــای پــاک،
زیـرا دلهــای پـاک چـون بـرکه هــای آرامنــد ،
بی انتهــا وقـابــل اعتمـــاد ...
ودیـگران بــدون هیـچ وحشتی بـه آنهــا اعتـمــاد می کننــد.
پـس خـوشـا به حـال کسی که مـایـۀ آرامش دیـگـران است ...!
وانـسانهــا بـه دلهــای پــاک،
زیـرا دلهــای پـاک چـون بـرکه هــای آرامنــد ،
بی انتهــا وقـابــل اعتمـــاد ...
ودیـگران بــدون هیـچ وحشتی بـه آنهــا اعتـمــاد می کننــد.
پـس خـوشـا به حـال کسی که مـایـۀ آرامش دیـگـران است ...!
- ۳۶۰
- ۰۲ شهریور ۱۳۹۴
دیدگاه ها (۲)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط