میدانی ؟

میدانی ؟
بعضی ها ؛ شبیه یک انجیر رسیده میمانند که یکهو ، از آسمان می افتند در دامن رنگارنگ زندگی ات .

آنقدر بی هوا که اصلا نمیدانی چه شد ..!! از کجا آمد..! بعضی ها ؛ شبیه عطر بهار نارنج هستند درکوچه های پیچ در پیچ دلت ...نفس میکشی.. آنقـــدر عمیق ، تا عطر بودنشان را تا آخرین ثانیه ی عمرت ؛ در ریه هایت ذخیره کنی .

بعضی ها ... اصلا چرا مثال انجیر و عطرنارنج ؟؟؟ بعضی ها آرامش مطلقند ؛
لبخندشان ، تلالو برق چشمانشان ؛ صدای آرامشان ، اصل کارِ تپشِ قلبشان ... یک آرامش مطلق است.

انگار یک دنیا آرامش را به رگ و ریشه ات تزریق میکنند و آنقدر عزیزند ؛ آنقدر بکرند ؛ که دلت نمی آید حتی یک خار کوچک هم به انگشتشان بخورد... میترسی تمام شوند. نباشند و تو بمانی و یک دنیا حسرت ... بعضی ها بودنشان ...همین ساده بودنشان ،همین نفس کشیدنشان ؛

یک عالمه لبخند می نشاند روی لبمان ... خدا جان ...؛ در خلقت بعضی ها ؛ سنگ تمام گذاشته ای .
سایه شان کم نشود از روزگارمان .