عقل و دل روزی ز هم دلخور شدند

عقل و دل روزی ز هم دلخور شدند
هر دو از احساس نفرت پر شدند

دل به چشمان کسی وابسته بود
عقل از این عشق بازی خسته بود

حرف حق با عقل بود اما چه سود
پیش دل حقانیت مطرح نبود