اگر مستضعفی دیدی ،

اگر مستضعفی دیدی ،
ولی از نان امروزت

به او چیزی نبخشیدی ،
به انسان بودنت شک کن!

اگر چادر به سر داری ،
ولی از زیر آن چادر

به یک دیوانه خندیدی
به انسان بودنت شک کن!

اگر قاری قرآنی ،
ولی در درکِ آیاتش

دچارِ شک و تردیدی ،
به انسان بودنت شک کن!

اگر گفتی خدا ترسی ،
ولی از ترس اموالت

تمام شب نخوابیدی ،
به انسان بودنت شک کن!

اگر هر ساله در حجّی ،
ولی از حال همنوعت

سوالی هم نپرسیدی ،
به انسان بودنت شک کن!

اگر مرگِ کسی دیدی ،
ولی قدرِ سَری سوزن

ز جای خود نجنبیدی ،
به انسان بودنت شک کن . . .